Ilaya Ilaya


Katangahan
July 11, 2014, 2:10 pm
Filed under: Uncategorized

20140711-222626-80786231.jpg

Nung 10 ako, nag-volunteer akong bantayan ang sari-sari store namin. Pakiramdam ko, kahera ako sa SM na magaling sa math. May bumiling mama, magkano raw yung Ligo na sardinas. Tiningnan ko yung de lata; walang nakasulat na presyo. Tiningnan ko yung mga papel sa gilid; wala ring price list. Tiningnan ko hanggang dulo ng utak ko; bobo rin siya sa presyong sardinas. Dahil kahera-kaherahan ng SM ako, sinabi ko sa sarili ko: alam mo dapat ang presyo, wag kang magtanong, nakakahiya, baka sabihin tatanga-tanga kang kahera e 10 years old ka na. Na-peer pressure ako ng aking utak, at ayun, nagpaka-matalino ako kahit wala akong ideya kung magkano ang isang Ligo.

“Dalawang piso po ang isa.” Nung nakita kong nagulat ang kunot na noo nung mama at sinabing, “Sige, bibilhin ko lahat,” alam ko nang may mali sa sinabi ko, alam ko nang tanga, saan ka nakakita ng sardinas na dalawang piso?! At naiyak na lang ang nanay ko nung nalamang naubos ang sardinas namin sa halagang P24 lang. Pasensya, 10 years old lang. Chikadees at Bazooka po ang specialty ko, hindi kumplikadong mga bilihin. Ayun, sa murang edad, natutunan ko: okay lang maging tanga. Ang problema e kapag natapat ka sa gagantsuhin ka.#



KANILANG HULING GABI
July 8, 2014, 5:41 pm
Filed under: Uncategorized

paiinumin niya ang araw ng serbesa/para lang tanghali nang darating ang umaga//



Minsan
June 14, 2014, 12:41 pm
Filed under: Uncategorized

Minsan, naiisip kita. At kung ano ang gagawin ko kung mawala ka. Nakakagulat, marami pala…pero hindi nga lang singsaya.



Ang Alamat ng Makuha Ka Sa Tingin

Noong unang panahon, sinubukan ko ang sikat na sikat na ice cream ng Family Mart. Dahil first time ko’t hindi pa marunong mag-twirl and swirl, nagpatulong ako kay Ateng Kahera. Pinaunlakan naman niya ang request ko, nakangiti pa.

At inumpisahan niyang i-twirl at i-swirl ang aking Strawberry and Green Tea Mix-flavored ice cream. Twirl and swirl and twirl and swirl pa. Hanggang ang taas na ng ice cream ko at perpektong-perpekto, parang nasa piktyur. Nakangiti niyang inabot sa akin ang ice cream, sabik na sabik sa first ever Family Mart sorbetes ko. At pag-abot niya sa akin, biglang nahulog sa kamay ko ang mataas na ice cream. Sa kamay ko napunta ang first ever Family Mart ice cream ko.

Tiningnan ko si Ateng Kahera, sabay sabi sa’kin: “Ay ma’am, single serve lang po, sorry.”

At nung segundong iyon ay gusto kong ilamutak sa pagmumukha nyang pa-sweet ang pink at green na malamig at maraming-maraming sorbetes sa kamay ko. Isasalampak ko sa mukha niya at papaikut-ikutin sa buhok niya hanggang lagkitin siya.

Biglang kinuha ni Ateng Kahera ang apa sa isa kong kamay at nag-twirl and swirl uli ng ice cream na dapat daw ay single serve ma’am, sorry.

At iyan ang alamat ng makuha ka sa tingin.##



Selective Amnesia
March 15, 2014, 5:07 am
Filed under: Uncategorized

Tuwing napapadpad ako sa Bagtikan sa Makati, naaalala ko lagi nung fresh grad pa ako’t abang production assistant trainee pa lamang sa isang advertising production house. Kung saan ako nasigawan, nasabihang “Get out! I don’t want to see your face!”, napahiya sa mga kliyente at mga taga-ahensiya, at napalayas sa meeting ng isang menopausal na bosing sa ahensiya. Hindi ko alam kung bakit sa akin siya bigla nagalit. Basta pagkasabi niya nun, pinigil ko ang luha ko, binuksan ang pinto, at lumabas ng kwarto. Pinipigil pa rin ang luha, lumabas ako ng office. At pinipigil pa rin ang luha, lumabas ako ng building. Paglabas ko ng building, doon na ako umiyak. At sinabi ko sarili ko, ‘tang ina niya, hinding-hindi ko kakalimutan ang pangalan n’ya’t balang araw, babalikan ko siya at palalabasin ko rin siya ng kwarto dahil wala lang, trip ko lang, galit ako eh.

Ngayon, six years after, hindi ko na maalala ang pangalan niya.#



Excerpt XX. INT. INUMAN PLACE, SINGAPORE. NIGHT.
November 7, 2013, 3:00 pm
Filed under: Uncategorized

In Singapore, they meet boy’s friends.

“Akala ko ba wala kang kasamang magliwaliw sa Singapore?”

“Kasi baka pag sinabi kong meron, baka di ka na sumama.”

“Sabagay.”

“So hindi ka nga sasama kung sinabi kong may kasama ako?”

“Malamang. E mamaya girlfriend mo pala kasama mo, mainsecure pa siya sakin.”

Sabay: “Boooom!” Matatawa sila pareho.

“Wala na kong girlfriend.”

“Ano?”

“Wala ‘kong girlfriend.”

“Wala kang girlfriend o wala ka nang girlfriend. May difference yun.”

“Does it matter?”

“Oo naman. Kung kaka-break mo pa lang, malamang ako gagawin mong rebound. Lalambingin mo ‘ko, sasabihan ng “ang ganda-ganda mo”, ng “you make me so happy”, “I really, really like you”, tanginang I really like you yan, tapos maniniwala ako tapos magugustuhan din kita tapos aasa ako na mamahalin mo ‘ko tapos pag mahal na mahal na kita, mawawala ka na lang, papaasahin mo ‘ko, aalis ka na lang na parang walang nangyari, na parang wala kang pusong pinaasa, leche ka, hayup ka, hayup kayong lahat.”

Mapapatigil si girl, nakatingin lang sa kanya si boy.

“Okay ka na? Masaya ka na? Magaan na ang loob mo? Nailabas mo na lahat?”

Titignan siya nang masama ni girl.

“Wala akong girlfriend.”

Biglang mapapatigil si girl. “K.” Na para bang wala siyang nilitanya kanina.##



Sigurado

Huwag ka ngang
makampante o magtaka
sopas nga lumalamig,
siya pa kaya?//




Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 39 other followers