Homestretch

Kwento ko lang – pinakinggan namin kanina music ng ending ng pelikula. Found myself crying. Hindi ko alam kung dahil ba maganda ang music o dahil na-overwhelm ako na matatapos na kami sa wakas, pero wow, that was a good cry. I cried tears of joy over my movie – tagal ko na ‘tong ‘di nagawa. Masarap nga pala.

Advertisements

One Comment Add yours

  1. lynette. says:

    Direk, sobrang hanga ako sa LYSB, ramdam kong ang laki ng pangarap sa likod ng lahat ng ‘yun, at naabot siya. Walang keme, pero minsan lang magkaroon ng pelikulang katulad no’n. At sana masundan pa ng marami—sana magtuloy-tuloy na.

    Habang nanonood ako, ang saya ng puso ko, ramdam ko, na ginawa ‘yung pelikula galing dun—sa puso. Maraming salamat, direk. Alam kong wala lang ako, pero nangangarap din ako, umiibig din ako, at higit sa lahat, naniniwala rin ako. Sobrang ganda talaga ng pagkakagawa. Ang ganda ng pagkakasulat. Kaya congrats, direk, at nawa’y gumawa pa po kayo ng napakaraming pelikulang magpapangiti at magpapaiyak, hindi lang sa mga mata at labi namin, kundi pati na rin sa mga puso namin. Again, congrats po sa buong team!

    Walang imposible. Sana magkaroon po tayo ng pagkakataong magkausap, o kung mas mapagbibigyan pa po ng mga tala, sana makatrabaho ko po kayo sa hinaharap. More power, direk! ✨

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s