Pa-order nga po ng pag-ibig, with extra cheese, willing to wait

May kilala akong hindi pa nagkaka-boyfriend since birth. Gusto na raw niyang magka-boyfriend, yung maranasan na kapag pinagalitan siya ng boss niya e merong magsasabi sa kanyang “it’s okay” o kapag pagod na pagod siya galing trabaho e ok lang kasi may kasama naman siyang mag-dinner later with interesting conversation tungkol sa buhay, buwan at bituin. Nag-text siya sakin isang beses, “Argh, I’m the only person I know na hindi pa nagkaka-boyfriend.” Napa-dalawang-isip tuloy ako. Hindi ko alam kung hahanapan ko siya ng boyfriend, o hahanapan ko siya ng iba pang kilala kong hindi pa nagkaka-boyfriend.

May kilala akong baklang umibig sa isang lalaki. Hindi lang sa lalaki, kundi sa lalaking may asawa. At hindi lang basta umibig kundi umibig na nung manganganak na yung asawa nung lalaki, e siya pa yung nagdala sa ospital. Ngayon, over na siya, sabi niya ha. Dati daw kasi, maalala lang nya yung lalaki ay biglang mapapaiyak na lang siya kahit nagtatrabaho pa, at hindi na siya mapapatahan. Ngayon, naiiyak na lang siya kapag naririnig niya ang “I’ll Never Get Over You Getting Over Me”. Huling balita ko, ginagawan siya ng dambana sa may Scout Circle kabilang ang mga kapwa niyang martir na Boy Scouts. May bandang drum and lyre daw sa ribbon-cutting. Tutugtugin ang “I’ll Never Get Over You Getting Over Me” hanggang hindi na siya magpanggap na over na siya.

May kilala akong taga-UP. Yung unang lalaking minahal niya, taga-UP. Yung susunod na lalaking minahal niya, taga-UP. Nagbitaw siya ng salitang hindi siya magkaka-boyfriend na hindi taga-UP. May nakilala siya, tahimik na “na yung katahimikan niya ay mahiwaga at misteryoso”, astig “pero hindi nagpapaka-astig”, matalino “na yung talino niya ay praktikal at hindi galing sa libro”, sarcastic at hindi nagpapatalo “tulad ko”, taga-probinsiya “at hindi  laking-Maynila, kaya marunong sa kapayakan at payapa”, pinaparamdam na prinsesa ka “na hindi ko pa naranasan dati”. Pagkatapos ng tatlong buwan, sila na. Hindi siya taga-UP.

May kilala akong matagal nang in-love sa kaibigan nya. Dahil may girlfriend, nakuntento na lang siya sa pagiging magandang shoulder-to-cry-on na walang malisya, magandang sabihan ng problema na walang malisya, magandang ka-text kapag bored kay Girlfriend na walang malisya, magandang ka-holding hands na wala naman daw malisya, magandang hinahatid sa bahay na walang malisya. Nasa kotse sila nun, papunta sa bahay nila, nang hawakan uli ang kamay niya. Parang may malisya na. Break na pala sila ng girlfriend nya. “Tayo na ba?” tinanong siya. Hindi siya makapaniwala, “Joke ba ‘to?” tanong rin nya. At natawa na lang yung lalaki, hindi sumagot. Ngayon, tatlong taon na sila. Wala pang nagbibitaw ng punchline.

Tsk, ang pag-ibig pa naman, kung pumunchline, laging tagos sa puso. Depende na lang sa’yo kung itatawa mo, o ingingiti, o ikalulunok ng pride, o ikamamatay, o iiiyak. O iiiyak na may “I’ll Never Get Over You Getting Over Me” sa background.#